zondag 16 december 2012

Kerstgedachte

Jahaa! Een tijdje terug overwon ik mijn verlegenheid. In blogland zijn veel, heel veel verschillende 'groepen', heb ik gemerkt. Ik ben over het algemeen niet zo van de 'groepjes'. Door een groep te vormen, sluit je vaak anderen uit. Maar ja. Of je nu wilt of niet, je maakt altijd wel onderdeel uit van een groep. Je familie bijvoorbeeld. Soms geeft het een hoop gedonder in een familie. Maar vaak ook niet. Op het werk: je maakt onderdeel uit van een team. Bij mij op de locatie zijn er twee teams. En ja hoor; ook daar is er sprake van enige competitie. Hoe summier ook, het is er. En ik hou niet zo van competitie.
In blogland zijn er dus ook veel van dat soort groepen. Ik hoor nergens bij. Gelukkig, zou ik haast zeggen. Soms kom je de meest vreselijke dingen tegen, waar ik dus helemaal niets mee te maken wil hebben. Zo onstond er een ware rel toen De Zuster eens een soort van give away- dingetje organiseerde. Mensen die nimmer reageerden, reageerden nu en masse. Ik ook, ja. Ik hou wel van zeep, en zeker als deze gratis zijn. Ik was overwelmed dat ik won, maar eigenlijk nog meer van de negatieve vibe die ik ondervond. Maar goed. Weer wat geleerd, en dus niet meer mee doen met zulks zaken. Wat jammer is, dat wel. Maar gelukkig liep het niet zo hoog op als wat ik elders heb gelezen. Mensen die 'vrienden voor het leven' leken, gooiden ineens met modder naar elkaar. Vreselijk. En ook bijzonder jammer, vind ik. Maar goed, misschien is dat ook wel een beetje een wijvenkwestie ik weet het niet.

Al meerdere malen zag ik een soort van kerst-gedachte-achtig iets voorbij komen bij verschillende blogs. Blogs waar ik wel regelmatig mee las, maar waar ik wel enige terughoudendheid voelde om te reageren. Waarom? Geen idee. Misschien is het mijn groepen-vrees ook wel een beetje. Want als je mij tegen komt, lijkt het heel wat. Vlotte babbel, praatjes maken enzovoort. Maar eerlijk gezegd ben ik mij, zeker in groepen die elkaar al langer kennen, zeer bewust van mijzelf. Maar goed, terug naar het begin.

Bij Lynda zag ik een oproep. Een oproep die ik al eerder zag. Om je op te geven om iets voor een ander te kopen en op te sturen, en weer iemand anders koopt, maakt of frobelt dan weer iets voor jou en stuurt dat op. Hoe leuk is dat.

En ik was er bij. Ik mocht meedoen. Ik had een enorme piek in mijn bezoekersaantallen, die dag. Ook omdat Lynda de aandacht even op mij vestigde. En ik kreeg zelf ook een opdracht. Ik mocht iets naar iemand sturen. Nou. Toen ik zag wie dat was, zakte mij de moed wel een klein beetje in de schoenen. Maar goed. Ik dacht: "Het gaat om het gebaar". Ik had het pakketje al weken lang klaar staan. Ik stuurde het nog niet op. Waarom niet? Geen idee. Feit was wel dat het voor de 17e binnen moest zijn. En ineens was het 11 december. En ik dacht: "Aaaaaah! Het zal toch wel op tijd binnen zijn?" In verband met de kerstdrukte?  Dus ik toog snel naar het postkantoor en deed mijn pakketje op depost. In de hoop dat het op tijd aankomt.

De dag er na ontving ik zelf een pakketje. Die ik rats, rats open scheurde. Halverweg dacht ik: "Oeps!  Mocht dat eigenlijk wel? Naja.
Ik had nög wel de tegenwoordigheid van geest om foto's te maken tijden het uitpak-proces. Vond ik nog wel knap van mezelf. Het enige probleem in deze is, dat ik dus helegaar niet weet hoe ik de gemaakte foto's dan hier op het blog geplaatst krijg..! Nah, wat een bummer of niet?

Ik kreeg namelijk een heerlijk 'schilderijtje' met de woorden: Happiness is not a destination. It is a way of life.

Precies woorden waar ik nu iets aan heb, en die woorden begin ik ook steeds meer en meer toe te passen. En dat werkt redelijk goed. Erg fijn! Ik kreeg het van Mirjam. Een blog waar ik al wel eerder was geweest. ( Mirjam, ik vind je plaid prachtig!) wat leuk om mee te doen. Ik heb ook erg veel plezier gehad met het samenstellen en bedenken van het pakketje voor... Ja.... Voor wie he? Met andere woorden: ik ben erg blij met mijn pakketje en ik heb veel lol gehad met het versturen: lijkt mij een win-win situatie, niet?






Edit: Jeeh! Een nieuwe laptop! Eindelijk kan ik weer foto's plaatsen! Die Ipad, ik weet 't niet.. Foto's plaatsen is moeilijk voor mij.


12 opmerkingen:

  1. Hoi Evelyn,
    Ik ben heel erg blij dat je het cadeautje leuk vindt. Toch best wel moeilijk om iets uit te kiezen voor iemand die je nog niet kent...
    Ik wens je een heel mooie nieuwe week,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is toch super leuk! En zo te lezen (je vorige logje) had je dat gewoon ook even nodig!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed dan toch? Ik doe ook zelden mee met acties, houd me ook graag afzijdig van groepen en kliekjes, zoals je weet.

    Bij mijn laatste give-away heb ik -zoals je wellicht hebt gezien- alleen de vaste lezer gevraagd te reageren. Dat was stukken relaxter.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik snap überhaupt niet als mensen nooit reageren maar wel vooraan staan als er iets te winnen valt. En ik heb m'n blog natuurlijk niet voor Piet Snot op slot, helaas komt dat ook voor een groot deel door allerlei groepjes die er in blogland zijn en de groepen waar je wel of niet bij 'moet' horen. Ik hoef nergens meer bij te horen, wil gewoon mezelf zijn en niet via anderen horen (zoals vorig jaar gebeurd is) dat iemand me openbaar op haar blog voor alles wat mooi en lelijk was uit maakte. Ik heb het gelukkig niet gelezen, maar 't geeft wel aan hoe sommige mensen in werkelijkheid zijn als de maskers van een leuke blog wegvallen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Volgens mij ben ik bloggroeploos :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik moet zeggen dat ik die periode van elkaar cadeautjes sturen al weer wel een beetje gehad heb. Al was het toen heel leuk om te doen en om dingen te ontvangen. Heb er nu gewoon even geen tijd of zo voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Juist heerlijk om zoals Inge het omschrijft 'bloggroeploos' te zijn, maar ik vind die kerstknuffel altijd erg leuk om te doen en is gelukkig vooral niet groepsgebonden.

    Zo was ik vorig jaar ook erg onder de indruk dat er zoveel lieve en geweldige reacties op mijn blog kwamen toen ik een actie had voor de Kanjerketting ... en dat voor een blogje van iemand die in geen enkel groepje of hokje lijkt te passen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. ha Evelyn, hier ben ik dan.. de gelukkige ontvangster van jouw creatieve pakketje en wat heb je dit ontzettend leuk gedaan!! ik voel me wel een beetje bezwaard dat ik onbewust de lat zo hoog gelegd heb voor je;) ieder heeft zo zijn eigen talenten en ik heb genoten van het uitpakken van je leuke pakjes en zal altijd even aan je denken als ik weer een nieuw ideetje of gedachtenspinsels in je boekje schrijf:)
    Erg leuk dat je meegedaan hebt!! oh ja de foto's staan op mijn blog..

    lieve groetjes, Tjits

    BeantwoordenVerwijderen
  9. lekker je eigen hart blijven volgen, je verslikt je altijd wel een keertje in een "GROEP" maar dat wil niet zeggen dat alles en iedereen dubbele bodems heeft! Het enige waar je "bij"moet blijven is je eigen gevoel! En dit keer pakte dat goed uit, letterlijk en figuurlijk ;)!

    Groetjes
    Lynda

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wel herkenbaar, ik ben ook niet zo van de groepjes, alhoewel ik wel zie dat sommige groepjes het oprecht wel gezellig/fijn met elkaar hebben, ik voel me zelf nergens echt passen zeg maar....

    BeantwoordenVerwijderen
  11. fijn dat het zo cadeautje sturen zo leuk uitgepakt is. En ik ben ook geen groepsmens. Al heb ik wel groepjes waar ik toe behoor, als ik er zo over nadenk. Helemaal ontkomen lukt en wil ik denk ik ook alweer niet.
    Ik wens je alvast fijne feestdagen toe!

    BeantwoordenVerwijderen